The Statement of the Photo Exhibition published.

The Statement of the Photo Exhibition published.

Same as Water

Indeed, this only is a section and a segment of the convoluted tale of the Iranian woman. This is only a part of that which you can see. This is a look into the hidden universe, desired world, aesthetics and the very dreams of the Iranian woman. What you see in the media about her is not all there is to the truth. Even television and cinema, as the most important instances of the media in the country, do not represent the same image, content as well as fictional and narrative subjects and notions with regard to her. The motif of a girl or a woman who is in love, is a warrior, sacrifices herself, is oppressed, and is a heroine as well as other roles in these two forms of media do not have an exact one-on-one correspondence and verily are not the same as each other. She herself also does present varied faces at home, workplace, social networks, university, marketplace, advertisement and the like.
This pluralism is deeply rooted in various internal and external factors as well as the situation and the audience which are not predominantly to be chosen, namely, politics, religion, culture, geography and education. But, what is the reason for this convolution? In the role of the transmutation of a historical intelligence, the Iranian woman has become consubstantial with water, having a symbolic and mythical quiddity which has different representations when interacting with various phenomena. At times, she is the mirror itself and the repetition of the love and hatred, beauty and ugliness, as well as the good and bad in whatsoever standing before her. Once in a while, she is as frozen and solidified as ice. Sometimes, she gives life like dew. And, occasionally, she strikes a discordant note like spring cloudburst. Once in a while, she is concealed in the midst of hijab like a mystery and same as a primordial gemstone. And, from time to time, like the one and only illustration of fortune, she transmogrifies into a beloved who deludes and deceives the hermit. At times, she is a surreptitious mystery that is astir to reach the state of manifestation. And, sometimes, she is the dancing reflection of the light upon the undulant surface of an old pond.
In these exhibitions, forty-three Iranian artists will narrate themselves amidst their water-like quiddity, inviting you to observe the flowingly continuous and continuously flowing sorrow of these days of their homeland. Welcome.

Ali Asghar Kalantar / 23 Feb. 2020

متن معرفی نمایشگاه «زن ایرانی به روایت زن ایرانی» در قالب بیانیه هنری (Artistic Statement) منتشر شد.


همچون آب

این تنها بخشی از داستان پیچیده زن ایرانی است. تنها بخشی از آنچه که می توانید ببینید. نگاهی است به جهان پنهان، دنیای مطلوب، زیبایی شناسی و رویاهای زن ایرانی. آنچه شما در رسانه ها در باره او می بینید، تمام واقعیت نیست. حتی سینما و تلویزیون، بعنوان مهم ترین رسانه های کشور، تصویر، محتوا و موضوعات داستانی یکسانی را درباره او ارائه نمی‌کنند. الگوی زن یا دختر عاشق، مبارز، فداکار، ستمدیده، قهرمان و هر نقش دیگری در این دو رسانه، بطور عین به عین، یکسان نیست. او خود نیز در خانه، محیط کار، شبکه های اجتماعی، دانشگاه، بازار، تبلیغات و …، «چهره‌های» گوناگونی ارائه می کند. این چندگانگی، ریشه در عوامل متعدد بیرونی، درونی، موقعیت و مخاطبانی دارد که عمدتا انتخابی نیستند: «سیاست، مذهب، فرهنگ، جغرافیا و تحصیلات». اما دلیل این پیچیدگی چیست؟ زن ایرانی در مقام تکامل یک هوش تاریخی، ماهیتی چون آب پیدا کرده است. با سرشتی نمادین و اسطوره‌ای که در تقابل با پدیده های گوناگون، جلوه های متفاوت می‌یابد. گاه آینه است و تکرار عشق و نفرت، زشتی و زیبایی، خوبی و بدی آنچه در برابر او ایستاده است. گاه چون یخ، منجمد است، گاه چون شبنم زندگی می‌بخشد و گاه چون رگبار بهاری، سر ناسازگاری دارد. گاه چون معما و گوهری ازلی در حجاب پنهان است و گاه چون یگانه تصویر خوشبختی ابدی، به معشوقی زاهدفریب بدل می‌شود. گاه سرّی است نهان در تکاپوی تجلی و گاه انعکاس رقصان نوری است بر سطح مواج برکه ای قدیمی.

در این نمایشگاه ها، ۴۳ هنرمند ایرانی خود را در سرشت آبگونه شان روایت می کند و تو را مهمان می کنند به تماشای اندوه جاری این روزهای سرزمینشان. خوش آمدی.

علی اصغر کلانتر / ۳ اسفند ۱۳۹۸


0 replies

Leave a Reply

Want to join the discussion?
Feel free to contribute!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *